Bugüne kadar bloglar bana gereksiz geliyordu. Herkes neden her yaşadığını internete bu kadar döküyor anlamıyordum. Şimdi ne mi oldu? Ben de bilmiyorum. Sadece paylaşmak istiyorum. :)
Tam 7 aydır anneyim. Hamileliğim sırasında ve sonrasında bir süre daha kağıtlar ve defterlerle günlük tutmaya çalıştım. Ama farkettim ki ben bir bilgisayar insanıyım ve klavyede daha rahat ve uzun yazabiliyorum. Bugün yeni bir gelişmeyle yeter artık ben de blog tutacağım dedim.
Bugün ne oldu? Nehir Hanım 7 aylık oldu. Geçen ay sebze çorbası ve elma suyuyla başlayan yeni düzenimize bir de muhallebi eklendi. Artık yavaş yavaş memeden kesilmeye başlayacakmış. Çok üzüldüm bir anda. Belli etmemeye çalışıyorum ama ama üzüldüm. Sanki aramızdaki bütün bağlar kopuyormuş gibi. Halbuki daha yeni yeni oyunlara başlamıştık. Meme emerken beni sevmeye başlamıştı. Bu duyguları bir daha ne zaman yaşayacağım? Onunla böyle güzel şeyleri bir daha yaşayamam ki... O kadar güzel ve saf bir sevgi ki onunki... Beni gördüğünde gülmesi, aç değilken bile memeye saldırması hatta emmemesi.. :) Anne olmak ne kadar değişik bir duyguymuş. Şimdi memeden yavaş yavaş kesilmeye başlaması sanki bizi birbirimizden ayırıyormuş gibi...
Şimdi uyanmak üzere, ben de sebze çorbasını yapmaya gidiyorum. :) Bu blogtaki ilk sefer için yeterli bir iç dökmeydi benimkisi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder