Annelerle çocuklar birbirlerinin acılarını hisseder mi? Filmlerde hep hissetiklerini gösterirler. Doğru mu acaba? Dün sabah Nehir'i uyuttuktan sonra kahvaltıya gittim. daha gider gitmez elimi yaktım her zaman ki gibi. tahminen aynı saatte Nehir de ağlayarak uyanmış. Ben de o anda ağlıyordum zaten. Hissetmiş midir? Bence gazdan uyandı ama.. :) Hem hissedilen bir şey olsaydı annem de hissederdi öyle değil mi? :)
Anne ile çocuk arasındaki bağdan bahsediliyor her zaman. Evet bir bağ var. Bebek annesinin kim olduğunu biliyor. Çünkü doğduğu andan itibaren onu doyuran sakinleştirmeye çalışan biri var. Kokusu bile yeter bebeğe. Ama internette deniyor ki 7 aylık bebek artık annesinin kim olduğunu ve bir kişi olduğunu bilirmiş. Aradan 7 ay geçtikten sonra ancak anlıyor annenin ne demek olduğunu. Gerçekten öyle. Bizimki beni çok uzaktan bile tanıyıp gülümsüyor ve bana doğru dönüyor. Kucağıma alayım diye. İnanılmaz güzel bir duygu. Birisinin beni bu kadar sevmesi ve bunu göstermesi inanılmaz bir duygu. Gece uykusunun arasında bile eliyle beni okşaması artık bilerek yaptığı bir şey. Yalnız kocamın da hakkını yemeyelim. Bir gece arabada kalabalıktık. Nehir daha çok küçüktü. "Birinin bana bu kadar muhtaç olması ve beni bu kadar sevmesi ne kadar ilginç değil mi? Başka kim bu kadar muhtaç olur ve sevebilir ki?" demiştim. Tevfik de "Ben!" demişti. İkisini de o kadar seviyorum ki. Ben de onlara muhtacım. Bazen Nehir'e bir şey olduğunu onu kaybettiğimizi düşünüyorum. Çıldıracak gibi oluyorum. Aynı şekilde Tevfik'i de kaybetmek istemem. Onlarsız hayat benim için çok boş olurdu. İyi ki varsınız. İyi ki beraberiz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder